Polska pomoc

Tanzania

Tanzania zajmuje 151. pozycję (2014 r.) w rankingu HDI (Human Development Index) prowadzonym przez UNDP, który corocznie monitoruje społeczno-gospodarczy rozwój państw świata.

Tanzania ma najniższy spośród partnerów wschodnioafrykańskich poziom skolaryzacji netto, wynoszący w 2013 r. niecałe 81% (źródło). Poza tym w kwestii dostępu do edukacji występują znaczne różnice pomiędzy obszarami wiejskimi a miejskimi. Przykładowo, według danych z 2010 r. 3% spośród dzieci w wieku szkolnym z terenów miejskich i 15% z obszarów wiejskich nigdy nie uczęszczało do szkoły. Szkołę podstawową kończyło 63% dzieci ze środowisk wiejskich w porównaniu do 85% uczniów z miast. Nierówności są jeszcze bardziej wyraźne pod względem statusu ekonomicznego - szkołę podstawową kończy 47% spośród najbiedniejszych uczniów i 91% wśród tych najbogatszych (źródło).

Z punktu widzenia priorytetu ochrony środowiska, kluczowym wyzwaniem dla Tanzanii jest ochrona bioróżnorodności przy jednoczesnym dążeniu do dalszej poprawy rozwoju społeczno-gospodarczego kraju. Bardziej zrównoważone zarządzanie zasobami przyrodniczymi wymaga m.in. działań skierowanych na ochronę zasobów wodnych, czy poprawę dostępu do odnawialnych źródeł energii. W Tanzanii jedynie 8.3% ludności żyjącej na terenach wiejskich ma dostęp do ulepszonej infrastruktury sanitarnej (tzw. improved sanitation) (źródło). Uwagę zwraca również bardzo niski udział populacji mającej dostęp do energii elektrycznej – w 2012 r. odsetek ten wyniósł 15,3% (źródło).

Tanzańska gospodarka oparta jest na rolnictwie, w którym pracuje większość osób zatrudnionych w gospodarce. Sektor rolnictwa cechuje niski stopień modernizacji, braki infrastrukturalne i niska produktywność. Charakter czysto  rolniczy mają najbiedniejsze, najbardziej wykluczone regiony kraju. Poprawa kondycji sektora rolnictwa i jego produktywności pozwoliłaby zatem na zmniejszenie występujących pomiędzy regionami kraju różnic (źródło). Zgodnie ze strategią gospodarczą rządu Tanzanii rolnictwo stanowi główny priorytet rozwojowy i powinno być podstawowym  motorem wzrostu jej gospodarki. Nowoczesne rolnictwo ma się opierać na aktywnym udziale sektora prywatnego, dlatego konieczne jest również działanie na rzecz zwiększenia roli przedsiębiorczości – m.in. poprzez poprawę otoczenia biznesu czy rozwój kapitału ludzkiego i inwestowanie w wykwalifikowaną siłę roboczą (źródło).

w górę

Tagi