Polska pomoc

Światowy Dzień Uchodźcy

Światowy Dzień Uchodźcy jest obchodzony 20 czerwca od 2001 roku. Został on ustanowiony przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 2000 roku.

W prawie międzynarodowym termin uchodźca definiowany jest przez Konwencję Dotyczącą Statusu Uchodźców z 1951 roku (znana też jako Konwencja Genewska z 1951 r.) zmienioną następnie Protokołem Nowojorskim z 1967 roku. Dokumenty te definiują, iż uchodźcą jest osoba, która przebywa poza krajem swego pochodzenia i posiada uzasadnioną obawę przed prześladowaniem w tym kraju ze względu na rasę, religię, narodowość, poglądy polityczne lub przynależność do określonej grupy społecznej. Podstawą ochrony uchodźczej jest instytucja statusu uchodźcy, stworzona przez Konwencję w 1951 roku. Najważniejszą zasadą tej ochrony jest zasada niezawracania, czyli tzw. zasada non-refoulement wyrażona w art. 33 Konwencji. Za ochronę uchodźców odpowiada specjalna agenda ONZ – Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), a obowiązek udzielania ochrony uchodźcom spoczywa na państwach przyjmujących (państwach – stronach Konwencji Genewskiej z 1951 roku).

Z raportu rocznego Global Trends przygotowanego przez UNHCR wynika, iż w 2018 roku ponad 70 milionów ludzi opuściło miejsca zamieszkania z powodu wojny, prześladowań i konfliktów. Takie osoby były zmuszone do zmiany miejsca pobytu. Dane zgromadzone przez UNHCR pozwalają wyróżnić trzy podstawowe grupy.

Pierwszą z nich stanowią uchodźcy. Są to osoby zmuszone do opuszczenia swojego kraju z powodu konfliktu, wojny lub prześladowań. Ich liczba wzrosła w 2018 roku do 25,9 miliona.

Drugą grupą są osoby ubiegające się o azyl, czyli takie, które przebywają poza krajem ojczystym i są objęte międzynarodową ochroną. Oczekują na ostateczną decyzję w sprawie wniosku o nadanie im statusu uchodźcy. Oszacowano, iż na całym świecie pod koniec 2018 roku 3,5 miliona osób ubiegało się o azyl.

Największą grupą są osoby wewnętrznie przesiedlone (internally displaced people - IDP) - zmuszone do przeniesienia się na inny teren w granicach własnego kraju, jak np. w irackim Kurdystanie czy Ukrainie. Według danych UNHCR jest ich 41,3 milionów.

Polska, w ramach niesienia pomocy humanitarnej, wspiera uchodźców na Bliskim Wschodzie.  Współpracując z międzynarodowymi organizacjami oraz polskimi fundacjami i stowarzyszeniami - Polskim Centrum Pomocy Międzynarodowej, Polską Misją Medyczną, Caritas Polska, Klubem Inteligencji Katolickiej Polska pomoc zapewnia syryjskim uchodźcom w Libanie, Jordanii, a także w irackim Kurdystanie dostęp do podstawowej opieki medycznej i ginekologicznej, porad dentystycznych oraz leków, a także opieki psychologicznej.

Wielu mieszkańców Syrii i Iraku, uciekając przed wojną, opuszczając zniszczone miasta i domy poszukuje nowego schronienia. W tworzonych przez UNHCR obozach dla uchodźców Polska pomoc, współpracując z Polskim Centrum Pomocy Międzynarodowej, zapewnia tymczasowe domy modułowe oraz płachty plastikowe oraz niezbędne materiały do wzmocnienia konstrukcji namiotów i ich izolacji. Dodatkowo zostały one wyposażone w punkty strażackie z gaśnicami, piaskiem i narzędziami do tłumienia i gaszenia pożarów.

Nieprzerwanie od 2012 roku Polska pomoc pomaga uchodźcom syryjskim w Libanie, zapewniając dzieciom edukację, a dorosłym pracę i szkolenia zawodowe. Działania na miejscu prowadzone są przez polskie organizacje pozarządowe i lokalnych partnerów, a finansowane przez rząd polski.

Zapewnienie schronienia uchodźcom syryjskim i najuboższym Jordańczykom w Jordanii jest przedmiotem działań Polskiej pomocy i Caritas Polska. Wiele działań z zakresu opieki medycznej i upowszechniania higieny prowadzi tam także Polska Misja Medyczna ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

W latach 2014-2018 Polska zapewniała niezbędną pomoc humanitarną osobom wewnętrznie przesiedlonym z obszarów dotkniętych konfliktem zbrojnym we wschodniej Ukrainie, na Krymie, oraz najuboższej ludności lokalnej przyjmującej przesiedleńców. Od 2014 roku Polska przekazała na pomoc humanitarną na rzecz Ukrainy kwotę 32,83 mln PLN.

Przesiedlonych Ukraińców zaopatrzono w żywność, środki medyczne i artykuły higieniczne, a w centrach informacyjno – integracyjnych Polska pomoc finansując działania Polskiej Akcji Humanitarnej zapewniła pomoc psychologiczną i prawną z zakresu doradztwa zawodowego oraz zajęcia terapeutyczne dla dzieci i młodzieży szkolnej.

Dzięki zaangażowaniu Caritas Polska, Polskiego Czerwonego Krzyża, Polskiego Centrum Pomocy Międzynarodowej, Zakonu Maltańskiego, Europejskiego Domu Spotkań – Fundację Nowy Staw oraz Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej, a także Ministerstwa Spraw Zagranicznych na Ukrainie podjęto działania mające na celu zabezpieczenie ludności przed zimą oraz finansowano działalność gabinetów medyczno – socjalnych.

w górę

Tagi