Polska pomoc

Ewaluacja

Wprowadzenie

Ewaluacja polskiej współpracy rozwojowej udzielanej za pośrednictwem MSZ RP wykonywana jest od 2012 r. Ramy prawne działań ewaluacyjnych określiła Ustawa o współpracy rozwojowej z dnia 16 września 2011 r. Zgodnie z jej zapisami (art. 13. ust. 1 pkt 10) badaniu poddawane powinny być cele współpracy rozwojowej określonych w Wieloletnim programie współpracy rozwojowej na lata 2012-2015.

Departament Współpracy Rozwojowej MSZ przygotowuje roczny plan ewaluacji, który przedstawia sposób organizacji procesu oceny oraz główne działania (zakres badania, alokację zasobów, harmonogram). Dokument ten jest akceptowany przez podsekretarza stanu ds. rozwoju. Plan ma charakter indykatywny, może być modyfikowany oraz dostosowywany do zmieniających się warunków i potrzeb.

Procesy ewaluacji koncentrują się na rocznych programach współpracy rozwojowej oraz projektach lub grupach projektów. Analizie podlegają inicjatywy realizowane zarówno zagranicą, jak i na terenie kraju. Wyniki ewaluacji są wykorzystywane głównie w procesach decyzyjnych, przede wszystkim przy identyfikowaniu i programowaniu działań polskiej współpracy rozwojowej w perspektywie krótkoterminowej (rocznej), a także średnioterminowej (prace nad programem wieloletnim).

Badania ewaluacyjne programów i projektów polskiej współpracy rozwojowej opierają się na standardach i zasadach ewaluacji w obszarze rozwoju zawartych w DAC Quality Standards for Development Evaluation (2010) oraz DAC Principles for Evaluation of Development Assistance (1991). Są także zgodne z metodologią ewaluacji opracowaną przez Evaluation Unit Komisji Europejskiej (DG DEVCO).

Działania mają charakter ewaluacji ex post (po zakończeniu realizacji projektu lub programu). Prowadzone są przez firmy zewnętrzne wyłonione w drodze postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych oraz systemem prawa wewnętrznego resortu.

powrót

Ewaluacja w 2016 r.

W 2016 r. MSZ przeprowadziło badanie ewaluacyjne programówzrealizowanych za pośrednictwem MSZ RP w latach 2012-2015w Afryce Wschodniej (Komponent I) oraz na Bliskim Wschodzie (Komponent II). Badanie było realizowane w Etiopii, Kenii, Tanzanii i w Palestynie, a także w Polsce.

Głównym celem przeprowadzonej analizy było sformułowanie rekomendacji pozwalających m.in. zwiększyć oddziaływanie polskiej pomocy (tj. zwiększyć wpływ projektów na sytuację beneficjenta), wzmocnić pozytywny wizerunek Polski jako kraju aktywnego w działaniach na rzecz zrównoważonego rozwoju na świecie oraz wartościowego partnera posiadającego stabilne perspektywy rozwoju, a także wspierać procesy podejmowania decyzji w kwestiach związanych ze współpracą rozwojową finansowaną ze środków znajdujących się w dyspozycji MSZ.

Wyniki ewaluacji pozwalają na pozytywną ocenę polskiej współpracy rozwojowej. Cele społeczno-ekonomiczne zakładane w projektach zostały w większości osiągnięte. Mocną stroną polskiej pomocy jest powszechne stosowanie zasady partnerstwa (ownership /empowerment) i realizacja wsparcia w modelu partycypacyjnym pozwalającym na trafne dopasowanie interwencji do kontekstu i potrzeb lokalnych. Główną barierę dla występowania szerszych (niż lokalne) i długoterminowych efektów wsparcia stanowią niskie nakłady finansowe oraz jednoroczność projektów.

Z ewaluacji wynikają następujące główne konkluzje:

Uwagi ogólne

  • Polska pomoc rozwojowa charakteryzuje się stosunkowo wysokim poziomem rozpoznawalności, ale głównie na poziomie lokalnym. Barierę dla szerszych oraz dla długoterminowych efektów wsparcia stanowią przede wszystkim niskie nakłady finansowe oraz jednoroczność projektów. Chociaż występowała komplementarność czasowa i geograficzna inicjatyw, nie odnotowano znaczących efektów synergicznych wsparcia (zarówno z projektami realizowanymi w ramach PPR, jak i inicjatywami innych darczyńców). Słabszą stroną pomocy jest także współpraca z polskimi przedsiębiorcami. Pomimo profesjonalizmu zaangażowanych instytucji i organizacji, współpraca z innymi donatorami jest utrudniona ze względu na niewielką skalę polskiej pomocy bilateralnej oraz brak wieloletniego finansowania.
  • Wyniki badania wskazują na konieczność dalszego rozwoju systemu monitorowania i ewaluacji efektów (rezultatów długoterminowych) pomocy rozwojowej.

Wybrane kraje Afryki Wschodniej - Etiopia, Kenia, Tanzania

  • Najbardziej efektywnym rodzajem wsparcia okazały się projekty proste i ekonomiczne, pociągające za sobą szybką i widoczną poprawę sytuacji beneficjentów (np. realizowane w obszarze ochrony środowiska).
  • Głównymi czynnikami warunkującymi trwałość projektów jest trafna identyfikacja i przeszkolenie lokalnych liderów pełniących funkcję „multiplikatorów wiedzy” oraz uprzednie planowanie mechanizmów trwałości inicjatyw.
  • Analiza potencjału polskich instytucji zaangażowanych w pomoc rozwojową pokazuje, że posiadają one duże doświadczenie, wiedzę i umiejętności. W chwili obecnej stoją jednak przed barierą wzrostu i z tego powodu wymagają wsparcia.

Bliski Wschód – Palestyna

  • Z przeprowadzonych badań wynika, że realizowane inicjatywy osiągają założone rezultaty. Projekty i ich efekty są pozytywnie oceniane przez beneficjentów oraz uczestników działań. Z reguły udaje się zachować trwałość projektów, zwłaszcza infrastrukturalnych, co wynika z dostosowania ich do potrzeb beneficjentów. Zasadniczą przesłanką sukcesu jest współpraca ze sprawdzonym partnerem lokalnym.
  • Czynnikiem, który utrudnia zarówno realizację projektów, jak i osiąganie trwałości jest skomplikowana sytuacja polityczna. Z tego względu, niezbędne jest utrzymanie elastyczności działań i jednocześnie przygotowanie zarządzania kryzysowego.
  • Polskie organizacje pomocowe realizujące projekty cechują się dużym zaangażowaniem, elastycznością, znajomością sytuacji lokalnej oraz gotowością do podjęcia ryzyka. Są przygotowane do zaangażowania się w większe inicjatywy.
  • Realizacja inicjatyw rozwojowych przez polska placówkę dyplomatyczną w Ramallah wskazuje na właściwe rozpoznanie uwarunkowań politycznych oraz kontekstu lokalnego. Placówka pełni zarówno rolę strategiczną, jak i wdrożeniową w zakresie PPR.

Kluczowe rekomendacje

Strategiczne

  • Zwiększenie nakładów finansowych przeznaczonych na polską pomoc rozwojową oraz stopniowe przechodzenie do systemu realizacji projektów wieloletnich i projektów o dużych budżetach (koncentracja wsparcia);
  • Przekazanie zadań związanych z wdrażaniem PPR instytucji odrębnej od MSZ oraz wzmocnienie roli strategicznej placówek dyplomatycznych, odciążenia ich od zadań operacyjnych w kontekście realizacji PPR;
  • Wzmocnienia systemu ewaluacji, w szczególności w zakresie oceny długoterminowych efektów projektów.

Operacyjne

  • Inicjowanie projektów komplementarnych do działań realizowanych przez innych donatorów oraz wprowadzenie mechanizmów weryfikacji efektów synergicznych;
  • Wprowadzenie zmian w organizacji wizyt monitoringowych (w tym wzmocnienie sprawozdawczości realizowanej przez MSZ i projektodawców);
  • Przegląd procedur w celu wyszukania możliwych usprawnień dla szybszego uruchamiania inicjatyw w danym roku budżetowym, wprowadzenie możliwości ryczałtowego rozliczania kosztów administracyjnych oraz większe uwzględnianie czynników wzmacniających trwałość przy przygotowaniu i ocenie projektów:
  • Koncentracja działań informacyjno-promocyjnych na prezentacji rezultatów i efektów projektów przez projektodawców w różnych mediach.

powrót

Ewaluacja w 2015 r.

W 2015 r. badanie ewaluacyjne współpracy rozwojowej koordynowanej przez Ministra Spraw Zagranicznych dotyczyło wybranych działań Fundacji Solidarności Międzynarodowej (FSM) oraz programów i projektów na rzecz Mołdawii, zrealizowanych w latach 2012-14.

Badanie zostało przeprowadzone na terenie Polski oraz Gruzji, Tunezji, Ukrainy i Mołdawii.

Głównym celem ewaluacji było zidentyfikowanie czynników, które mają największy wpływ na efektywność polskiej pomocy rozwojowej, a także przedstawienie rekomendacji dotyczących działań planowanych na najbliższe lata. Projekty przestudiowane zostały pod kątem trafności, użyteczności, trwałości, efektywności i skuteczności.

Ocena została podzielona na dwa komponenty. W ramach Komponentu I. analizie podlegały inicjatywy prowadzone przez FSM w ramach zadań zlecanych przez Ministra SZ na mocy ustawy o współpracy rozwojowej. Komponent II dotyczył polskiej pomocy w Mołdawii.

Analiza zrealizowanych przedsięwzięć pokazała, że:

Komponent I

  1. Inicjatywy pomocowe związane ze wspieraniem demokracji były kierowane zazwyczaj do osób, które z racji wykonywanego zawodu będą dalej przekazywać zdobytą wiedzę i umiejętności. Efektem potwierdzającym trafność przeprowadzonych działań jest przede wszystkim widoczna zmiana postaw oraz stylu pracy, wynikające ze zdobycia nowych umiejętności i poznania nowych wzorów.
  2. Użyteczność projektów dla beneficjentów wynikała m.in. z wysokiej jakości prowadzonych działań, uwzględniania lokalnej specyfiki oraz cenionego przez odbiorców partnerskiego podejścia. Istotne jest również, że z uwagi na niedawne doświadczenia z transformacji, Polska w roli dawcy pomocy postrzegana jest jako kraj bardziej wiarygodny niż inni donatorzy.
  3. Dla trwałości wpływu projektów kluczowa jest kontynuacja działań projektowych po zakończeniu zewnętrznego dofinansowania, co wymaga dalszego organizacyjnego i finansowego angażowania się lokalnych partnerów. W przypadku części badanych inicjatyw te warunki nie zostały spełnione. Niekorzystnie na trwałość wielu projektów wpływa także jednoroczność finansowania.
  4. System instytucjonalny, w którym Fundacja realizowała zlecone przez MSZ zadania w Gruzji, Tunezji i Ukrainie, sprzyjał wzrostowi efektywności i skuteczności polskiej pomocy rozwojowej.
  5. W najbliższych latach rekomenduje się m.in.:
      • wprowadzanie rozwiązań systemowych usprawniających realizację projektów i współpracę z projektodawcami, w tym realizację projektów wieloletnich oraz zwiększenie ich skali;
      • przykładanie większej wagi do całościowej i systematycznej diagnozy potrzeb na etapie przygotowywania koncepcji projektów;
      • powrót do mechanizmów wsparcia polskich podmiotów w pozyskiwaniu finansowania
        na projekty rozwojowe ze źródeł innych niż budżet RP poprzez zapewnienie części wymaganego przez grantodawców wkładu własnego;
      • zwiększenie zaangażowania placówek dyplomatycznych w realizację działań polskiej pomocy, m.in. poprzez tworzenie stanowisk dedykowanych w krajach priorytetowych;
      • zwiększanie obecności FSM w krajach priorytetowych polskiej pomocy, w których prowadzone będą działania Fundacji;
      • konsekwentny podział zadań pomiędzy MSZ i FSM, co pozwoli uniknąć dublowania działań finansowanych z różnych źródeł;
      • zwiększenie synergii między projektami polskiej pomocy realizowanymi w danym kraju;
      • większe powiązanie efektów projektów z korzyściami biznesowymi polskich przedsiębiorców.

Komponent II

  1. Realizowane działania były zgodne z polityką wprowadzania przez Mołdawię reform mających na celu zbliżenie z Unią Europejską. Efekty najwyraźniej widać w projektach związanych z rozwojem rolnictwa oraz rozwojem przedsiębiorczości na obszarach wiejskich. Dotyczy to zarówno inicjatyw podejmowanych przez administrację, jak i polskie samorządy oraz organizacje pozarządowe. Projekty były w większości dobrze dopasowane do potrzeb odbiorców, co wynikało z dobrej znajomości realiów panujących w Mołdawii oraz doświadczenia poszczególnych koordynatorów. Osiągnięte rezultaty zachowują trwałość; to wiąże się przede wszystkim z dużym zaangażowaniem partnerów mołdawskich. Istotne dla prowadzonych działań było również postrzeganie Polski jako bardziej wiarygodnego niż inne kraje dawcy pomocy, z uwagi na niedawne doświadczenia z transformacji.
  2. Szczegółowej analizie zostały poddane efekty projektu dotyczącego stworzenia i prowadzenia Centrum Informacyjnego dla władz lokalnych w Ialoveni. Ewaluatorzy wysoko ocenili działalność tej placówki.
  3. Inicjatywy realizowane w Systemie Małych Grantów były trafne, użyteczne, efektywne i trwałe, jednak w przyszłości należy zwiększyć ich powiązanie z celami polskiej polityki rozwojowej.
  4. W najbliższych latach rekomenduje się m.in.:
      • w projektach realizowanych przez administrację położenie nacisku na wsparcie przy tworzeniu aktów prawnych lub wdrażaniu już istniejącego prawa, przy jednoczesnym odchodzeniu od projektów skupiających się na podnoszeniu kompetencji pracowników instytucji;
      • kontynuowanie projektów wsparcia przedsiębiorczości na terenach wiejskich oraz wdrażania ekologicznych technologii;
      • realizację projektów wspierających walkę z korupcją;
      • wprowadzenie rozwiązań systemowych usprawniających realizację projektów, w tym wprowadzenie wieloletniego finansowania i wzmocnienie współpracy z projektodawcami;
      • zwiększanie potencjału organizacji polskich działających w Mołdawii, m.in. poprzez wspieranie ich w aplikowaniu o środki zewnętrzne;
      • zwiększenie zaangażowania Ambasady RP w Kiszyniowie w realizację polskiej pomocy;
      • dalsze wspieranie działalności Centrum Informacyjnego dla władz lokalnych w Ialoveni;
      • podjęcie działań mających na celu zaangażowanie polskiego biznesu w projekty rozwojowe;
      • poprawę działań informacyjno-promocyjnych dotyczących zarówno polskiej polityki rozwojowej, jak i poszczególnych projektów;
      • rozważenie zakończenia realizacji projektów z zakresu wsparcia demokracji w Mołdawii;
      • poprawę współpracy między MSZ a projektodawcami.

powrót

Ewaluacja w 2014 r.

W 2014 roku Ministerstwo Spraw Zagranicznych przeprowadziło ewaluację zadań polskiej współpracy rozwojowej objętych programem polskiej pomocy 2011 oraz planami współpracy rozwojowej 2012 i 2013. Ocena dotyczyła wybranych projektów dofinansowanych ze środków przekazywanych za pośrednictwem MSZ w ramach programu stypendialnego Specjalistycznych Studiów Wschodnich Uniwersytetu Warszawskiego, a także programów wsparcia rozwoju małej i średniej przedsiębiorczości w Gruzji i na Ukrainie oraz umowy koprodukcyjnej Białoruskiego Radia Racja z MSZ na rok 2013.

Ewaluacja była prowadzona na terenie Polski, Ukrainy i Gruzji.

Głównym celem badań było sformułowanie rekomendacji pozwalających m.in. zwiększyć oddziaływanie polskiej pomocy (tj. zwiększyć wpływ projektów na sytuację beneficjenta), wzmocnić pozytywny wizerunek Polski jako kraju aktywnego w działaniach na rzecz zrównoważonego rozwoju w świecie, a także wspierać procesy podejmowania decyzji w ramach MSZ.

Inicjatywy rozwojowe przeprowadzone w ramach czterech komponentów polskiej pomocy w latach 2011, 2012 i 2013 zostały ocenione pozytywnie. Działania wpisywały się w rzeczywiste potrzeby beneficjentów. Oferta Polskiej Pomocy Rozwojowej postrzegana była jako atrakcyjna, ściśle ukierunkowana na osiąganie celów. Kompetentne wykonanie podjętych zadań projektowych wpłynęło korzystnie na wizerunek Polski jako donatora współpracy rozwojowej.

Analiza zrealizowanych przedsięwzięć wskazuje, że:

  1. Projekt Program stypendialny dla studentów Specjalistycznych Studiów Wschodnich Uniwersytetu Warszawskiego prowadzony przez Studium Europy Wschodniej odpowiada na oczekiwania i potrzeby beneficjentów. Jego absolwenci rozwijają kariery naukowe i zawodowe, udowodniając tym samym trwałość działań. Realizacja inicjatywy przyczynia się do przygotowywania „liderów zmiany” w krajach pochodzenia uczestników, a także przynosi wymierne korzyści wizerunkowe Polsce. Program, dzięki stosunkowo długiej tradycji realizacji oraz wysokiej (w ocenie studentów) jakości oferowanych usług, stał się rozpoznawalną marką w krajach pochodzenia uczestników projektu.
  2. Gruziński komponent MŚP powinien być kontynuowany w przyszłości. Analizowane projekty były dobrze powiązane z celami Wieloletniego programu współpracy rozwojowej na lata 2012-2015 oraz Milenijnymi Celami Rozwoju. Priorytety pomocy obejmowały grupy odbiorców znajdujące się w szczególnie trudnym położeniu oraz obszary charakteryzujące się głębokimi problemami społeczno-ekonomicznymi. Najbardziej trwałe efekty cechowały wizyty studyjne w polskich przedsiębiorstwach lub gospodarstwach agroturystycznych połączone ze szkoleniami, pogłębiające kompetencje nabyte dzięki działaniom projektowym. Podstawowym ograniczeniem trwałości był natomiast brak wsparcia ze strony lokalnych władz oraz utrudniony dostęp do kredytów finansujących rozwój nowo powstałych przedsiębiorstw.
  3. Ukraiński komponent MŚP został również wysoko oceniany przez wszystkie zaangażowane strony. Większość organizacji uczestniczących w projektach od lat prowadzi różne działania na Ukrainie, gdzie ma swoich sprawdzonych partnerów. Z drugiej strony, problematyka rozwoju przedsiębiorczości nie była na ogół głównym obszarem aktywności tych organizacji. Zwrócenie się w stronę problematyki MŚP wynikało z tego, że starały się one, w ramach swoich zadań statutowych, dopasować działania do priorytetu, w ramach którego można uzyskać finansowanie. Jednocześnie, projekty cechowało trafne zdiagnozowanie potrzeb, a ich realizację profesjonalizm i zaangażowanie wykonawców.
  4. Białoruskie Radio Racja (BRR) podejmuje szeroko zakrojone działania na rzecz zwiększenia dostępu grup docelowych do obiektywnej informacji. Radio realizuje swój cel przede wszystkim poprzez nadawanie audycji na teren Białorusi. Wsparciem misji radiowej jest strona internetowa, profile na Facebooku, Twitterze, W Kontakcie, jak również na portalu You Tube czy Google+. Radio niemal wszystkie audycje nadaje w języku białoruskim. Ramówkę i poszczególne bloki programowe, mimo ograniczonych środków, opracowywano i modyfikowano m.in. na podstawie badań socjologicznych przeprowadzanych na terenie Polski wśród przyjezdnych Białorusinów. BRR współpracuje z wieloma korespondentami lokalnymi oraz instytucjami działającymi zarówno na Białorusi, jak i poza jej granicami.

Jednocześnie, w toku przeprowadzonej ewaluacji sformułowane zostały wnioski i rekomendacje, których wprowadzenie przyczynić się może do zwiększenia siły oddziaływania Programu "polska pomoc" oraz jeszcze lepszego dostosowania projektów do potrzeb beneficjentów.

powrót

Ewaluacja w 2013 r.

W 2013 r. MSZ kontynuowało ewaluację polskiej współpracy rozwojowej. Ocena skuteczności polskich projektów pomocowych dotyczyła inicjatyw zrealizowanych w latach 2010-2012 w obszarze rozwój regionalny, budowa potencjału administracji publicznej i samorządowej na Ukrainie oraz w sferze edukacji globalnej o charakterze systemowym w Polsce. Objęła także przeprowadzone w ich ramach działania horyzontalne dotyczące praw człowieka. Wybrane do analizy projekty wdrażane były z udziałem partnerów ukraińskich na terenie Autonomicznej Republiki Krymu, w Obwodzie Lwowskim i w Obwodzie Winnickim (wsparcie rozwoju regionalnego), a także na terytorium Polski (działania edukacyjne).

Głównym celem badań było z jednej strony określenie roli, jaką wybrane inicjatywy rozwojowe pełnią w poszerzaniu potencjału gospodarczego i społecznego krajów partnerskich, a z drugiej strony - zdefiniowanie czynników wpływających na realizację polskich projektów. Mogą z nich również korzystać m.in. potencjalni wnioskodawcy oraz inni uczestnicy działań realizowanych w ramach polskiej współpracy rozwojowej.

Ewaluacja potwierdziła pozytywny obraz polskiej współpracy rozwojowej. wskazała na elementy, których stosunkowo niewielkie korekty mogą dodatkowo wzmocnić ten korzystny wizerunek oraz zarysowały możliwy kierunek zmian w planowaniu i realizacji inicjatyw rozwojowych w kolejnych latach. Pokazała także potencjalne możliwości zmian w inicjatywach pomocowych, których wprowadzenie mogłoby skutecznie wspierać  doskonalenie polskich działań rozwojowych.

Badania ujawniły w szczególności, że:

  1. Projekty zrealizowane na Ukrainie
    • były odpowiedzią na realne potrzeby. Ich beneficjenci wzbogacili swoją wiedzę w obszarze rozwoju regionalnego i obszarów wiejskich, rozwoju stowarzyszeń, aktywizacji i samoorganizacji społeczności lokalnych, rewitalizacji i audytu wewnętrznego. Podnieśli również umiejętności w zakresie przygotowywania strategii zrównoważonego rozwoju i planów rewitalizacyjnych, wniosków projektowych, a także przeprowadzania audytu wewnętrznego, czy zakładania stowarzyszeń.
    • dobrze wpisały się w działania podejmowane przez beneficjentów, a ponadto skutecznie uzupełniły inicjatywy realizowane przez innych donatorów. Wnioskodawcy osiągnęli zakładane cele. Było to możliwe dzięki ich dobremu przygotowaniu i wcześniejszym doświadczeniom oraz odpowiedniemu wykorzystaniu potencjału ukraińskich partnerów. Realizacja projektów przyczyniła się do wzmocnienia tego potencjału. 
    • stały się impulsem rozwojowym na poziomie lokalnym, a także przyczyniły się do budowania wizerunku Polski jako państwa nowoczesnego i otwartego.
  2. Działania w obszarze edukacji globalnej w Polsce:
    • były różnorodne, prowadzone na szeroką skalę oraz dopasowane do sytuacji i potrzeb beneficjentów (nauczycieli, studentów, akademików). Projekty osiągnęły zakładane cele jakościowe i ilościowe. Dostarczyły praktycznej i użytecznej wiedzy, którą można wykorzystać w szkołach. Nie spowodowały jednak zmiany strukturalnej w systemie edukacji. Włączanie treści z zakresu edukacji globalnej do procesu nauczania pozostaje osobistą inicjatywą nauczycieli.
    • przyczyniły się do zmiany postaw uczestników zrealizowanych przedsięwzięć. Zmiana ta jest jednak wyraźnie widoczna tylko wśród osób bezpośrednio objętych wsparciem. Jednorazowe interwencje, pozbawione mechanizmów utrwalania zmian, niosą ryzyko szybkiego wygaśnięcia zainteresowania i nie pozostawiają trwałych śladów w postaci zmiany postaw i motywacji do działania.
    • w coraz szerszym stopniu prowadzone są z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, jednak nadal potencjał ten nie jest w pełni wykorzystywany. Największym uznaniem cieszą się szkolenia e-learningowe. Takie działania mogą być drogą do rozwoju wiedzy o edukacji globalnej na szeroką skalę.
  3. Większość badanych projektów uwzględniała zagadnienia związane z prawami człowieka. Jednakże obecność tej problematyki – wprost lub pośrednio – w podejmowanych działaniach oraz jej interpretacja były zróżnicowane.

powrót

Ewaluacja w 2012 r.

W 2012 r. badanie ewaluacyjne realizacji programów i projektów polskiej współpracy rozwojowej dotyczyło dwóch obszarów: programu szkoleniowego SENSE (Strategic Economic Needs and Security Exercise) zrealizowanego w okresie 2010–2011 dla 7 krajów - Afganistanu, Armenii, Azerbejdżanu, Gruzji, Mołdawii, Tunezji i Ukrainy oraz grupy projektów wspierających w latach 2009-2011 w Gruzji program przekształcania państwowych instytucji opieki nad dziećmi w system rodzinnej opieki zastępczej, a także tworzenia innowacyjnych placówek zbliżonych do rodzinnych.

Głównym celem ewaluacji była ocena wpływu działań sfinansowanych w ramach współpracy rozwojowej udzielanej za pośrednictwem MSZ RP na wybrane elementy sytuacji w kraju beneficjenta (w tym na dobre rządzenie i rozwój sektora społecznego). Na podstawie zebranych i przeanalizowanych informacji zostały sformułowane rekomendacje pozwalające na zwiększanie oddziaływania polskich inicjatyw rozwojowych. Rezultaty oceny mogą być wykorzystywane przez różne grupy interesariuszy, w tym przez realizatorów współpracy rozwojowej przy przygotowywaniu i wdrażaniu projektów czy podczas współpracy w krajach partnerskich.

Wyniki badania w poddanych rozpoznaniu obszarach pokazały pozytywny obraz polskiej współpracy rozwojowej. Równocześnie wskazały na elementy, których stosunkowo niewielkie korekty mogłyby dodatkowo wzmocnić ten korzystny wizerunek. Ponadto, zarysowany został możliwy kierunek zmian w planowaniu inicjatyw pomocowych w kolejnych latach. W szczególności:

  1. SENSE spełnił swoją rolę jako efektywne narzędzie pomocowe służące poprawie jakości rządzenia. Jednak z uwagi na specyfikę i zaawansowanie zmian w krajach PW państwa tego regionu będą wyłączone z programu i w szerszym zakresie włączone do inicjatyw realizowanych w ramach Akademii Administracji Partnerstwa Wschodniego.
  2. Zaproponowany w Gruzji model nowych form pracy z dzieckiem i rodziną w warunkach placówek opiekuńczo-wychowawczych został przyjęty i stanowi trwały efekt współpracy partnerskiej. Świadczy to o potencjale, jaki Polska posiada w tym obszarze.
  3. Zarówno program SENSE, jak i projekty zrealizowane w Gruzji w znaczący sposób przyczyniły się do budowania pozytywnego wizerunku Polski i Polaków oraz programu polskiej pomocy zagranicznej.

powrót

w górę

Tagi