Polska pomoc

 

Rozwój socjoekonomiczny najuboższych kobiet z pustynnych regionów Maroka

Oaza w regionie Tata znajduje się w południowej części Maroka. Większość mieszkańców stanowią ludy berberskie oraz arabowie Tataouis. Tata leży około 300 km od Agadiru oraz 400 km od Laayoune i liczy około 400 wiejskich gmin. Region jest znany ze swego suchego klimatu i bardzo słabych opadów deszczu. Czynniki te hamują rozwój rolnictwa. Jest to jeden z głównych powodów bezrobocia i chronicznej biedy mieszkańców regionu. Trudne warunki klimatyczne wpływają również na bardzo niski poziom lokalnej wymiany handlowej.

Kobiety i dzieci stanowią najbardziej wrażliwe grupy społeczne. Mają one największą trudność wydostania się z biedy. Dodatkowo kobiety ze środowisk wiejskich dyskryminowane są ze względu na warunki społeczne oraz lokalną tradycję. Większość projektów inicjowanych przez administrację skierowana jest wyłącznie do mężczyzn. W 2015 r. grupa lokalnych kobiet zorganizowała kooperatywę produkcyjną. Celem projektu jest wsparcie kooperatywy poprzez jej doposażenie oraz przeprowadzenia profesjonalnych szkoleń.

Beneficjentkami projektu jest grupa około trzydziestu kobiet w przedziale wiekowym 25-55 lat, zajmująca się produkcją kuskusu oraz innych produktów na bazie zbóż. Ich produkty są wytwarzane, pakowane i dystrybuowaną metodą domową. Warunki pracy ograniczają możliwości rozwoju kooperatywy i w konsekwencji zwiększenia osiąganych zysków. Większość kobiet pracuje w kooperatywie aby zaspokoić najbardziej podstawowe potrzeby bytowe. Często są jedynymi żywicielami całej rodziny.

Partner projektu - Fundacja Mayshad działa głównie w południowych, pustynnych regionach kraju: Tata oraz Tantan. W 2015 roku fundacja koordynowała 6 projektów szkoleniowych i edukacyjnych w powyższych regionach obejmujących m.in. kwestie przestrzegania higieny, projekty skierowane do dzieci i młodzieży, dystrybucję żywności dla lokalnej społeczności oraz zakup sprzętu dla kooperatyw.

Rozwój socjoekonomiczny najuboższych kobiet z pustynnych regionów Maroka

Projekt został zrealizowany w terminie od 1 września do 31 grudnia 2015 r. we współpracy z Fundacją Mayshad. Działania projektowe objęły obszar oazy w regionie Tata znajdującej się w południowej części Maroka. Tata leży ok 300 km od Agadiru oraz 400 km od Laayoune i liczy około 400 wiejskich gmin. W ramach projektu doposażono oraz przeprowadzono profesjonalne szkolenia dla kobiet zrzeszonych w kooperatywie produkcyjnej.

Celem projektu było wsparcie procesu usamodzielnienia się kobiet oraz stworzenie im możliwości godnego życia. Dzięki programowi stworzona została struktura organizacyjna kooperatywy i profesjonalna linia produkcyjna, zgodna z obowiązującymi normami. Kobiety zdobyły kompetencje zawodowe, co zwiększyło ich niezależność ekonomiczną i wpłynęło na poprawę warunków życia. Działania projektowe objęły grupę około trzydziestu kobiet w przedziale wiekowym 25-55 lat, zajmujących się w ramach kooperatywy produkcją kuskusu oraz innych produktów na bazie zbóż.

Projekt przyczynił się do osiągnięcia 1 oraz 3 Celu Zrównoważonego Rozwoju: odpowiednio wyeliminowania skrajnego ubóstwa i głodu poprzez zmniejszenie o połowę liczby ludzi, których dochód nie przekracza 1 dolara dziennie oraz kwestii promocji równości płci i awansu społecznego kobiet.

Rozwój socjoekonomiczny najuboższych kobiet z pustynnych regionów Maroka

Projekt został zrealizowany w terminie od 1 września do 31 grudnia 2015 r. Działania objęły zakup sprzętu do produkcji kaszy kuskus i innych wyrobów na bazie zbóż. Stworzona została profesjonalna linia produkcyjna. Zorganizowano szkolenia dla grupy 30 kobiet zrzeszonych w kooperatywie oraz przygotowano strategię marketingową wytwarzanych produktów. W trakcie trwania projektu dostosowano ofertę szkoleniową do potrzeb kooperatywy, dzięki czemu nie wydano wszystkich środków przewidzianych na ten cel w projekcie. Zaoszczędzone pieniądze przeznaczono na remont dodatkowego pomieszczenia do produkcji kuskusu oraz innych artykułów. Podjęte działania umożliwiły zwiększenie asortymentu produktów kooperatywy oraz wzrost rentowności tego przedsięwzięcia. Dzięki lepszym warunkom logistycznym uzyskano możliwość zatrudnienia wszystkich kobiet jednocześnie – do momentu remontu kobiety pracowały w systemie rotacyjnym.

Dzięki wyposażeniu kooperatywy w niezbędny sprzęt i materiały stworzona została infrastruktura pozwalająca na efektywne funkcjonowanie kooperatywy. Zwiększono kompetencje zawodowe 30 kobiet, poszerzono ich wiedzę z zakresu zarządzania i promocji przedsiębiorstwa. Ponadto, stworzony został model szkoleniowy, który może być zastosowany w innych kooperatywach w regionie. Trwałość wyposażenia kooperatywy przewidziana jest na 10 lat.

Projekt w znacznym stopniu wyrównuje szanse beneficjentów na uzyskanie wykształcenia i niezależności finansowej. Działania pozwalają również przywrócić kobietom wiarę w swoją wartość i możliwości oraz godnie funkcjonować w społeczeństwie.