Polska pomoc

 

Profesjonalizacja i wyrównanie dysproporcji rozwojowych systemu straży pożarnej i zarządzania kryzysowego w Kenii

Gwałtowna i często niekontrolowana urbanizacja, wysoki przyrost naturalny, niska świadomość społeczna i brak należytej ostrożności sprawiają, że rokrocznie pożary w Kenii pozbawiają dobytku tysiące osób, nierzadko również powodując ich śmierć albo trwałe okaleczenie. Najtragiczniejsze w skutkach są pożary konstrukcji wielokondygnacyjnych: pozbawieni specjalistycznego sprzętu i wiedzy w zakresie technik ratowniczych miejscowi strażacy są najczęściej niezdolni do przeprowadzenia skutecznych działań gaśniczych i ewakuacji osób przebywających na wyższych piętrach płonącego obiektu. Ofiarami pożarów z reguły padają najbiedniejsi mieszkańcy miast i wsi.

Ogromowi zagrożeń nie jest w stanie stawić czoła utrzymywana przez władze poszczególnych hrabstw i niedysponująca jednolitym programem rozwoju systemu ratowniczo-gaśniczego straż pożarna. Szkolenia strażaków odbywają się na zasadach przyjętych przez dany samorząd, co skutkuje dotkliwymi różnicami poziomu wiedzy i przygotowania zawodowego. Zajęcia często prowadzą osoby bez odpowiednich kwalifikacji, zdarza się też, że nowo przyjęci strażacy nie przechodzą żadnego przeszkolenia. Załogi z poszczególnych hrabstw stosują różną taktykę i nie mogą odwołać się do wspólnych procedur, które znacznie ułatwiłyby kooperację przy klęskach żywiołowych, takich jak powodzie. Równie niezharmonizowane jest wyposażenie i zaplecze logistyczne potrzebne do prowadzenia działań ratowniczo-gaśniczych.

Brak centralnych regulacji sprawia, że samorządy dowolnie interpretują obowiązek zorganizowania służby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo obywateli w sytuacjach kryzysowych. Często pozbawiona podstawowych narzędzi potrzebnych do prowadzenia działań miejscowa straż wykazuje bardzo niską gotowość operacyjną. Brak zaplecza noclegowego i sanitarnego sprawia, że w nocy strażacy zmuszeni są najpierw dotrzeć z domu do strażnicy, a dopiero potem udać się do pożaru.

Poważnym problemem jest też niejednolite umiejscowienie straży pożarnej w strukturze organizacyjnej hrabstwa. Załogi pozbawione przedstawiciela reprezentującego je wobec lokalnych władz otrzymują mniejsze finansowanie. W skrajnych przypadkach bywają też wykorzystywane do zadań sprzecznych z pełnioną funkcją, np. do pracy w charakterze ogrodników.

Kolejnym problemem jest nieustandaryzowany sprzęt pożarniczy. W poszczególnych hrabstwach można znaleźć wyposażenie polskie, angielskie, amerykańskie, japońskie, koreańskie, chińskie i niemieckie. Stanowi to ogromny problem przy serwisowaniu i podnosi koszty utrzymania sprzętu. Znacznie utrudnia również współpracę między używającymi różnego wyposażenia jednostkami, uniemożliwiając prowadzenie wspólnych ćwiczeń.

Profesjonalizacja i wyrównanie dysproporcji rozwojowych systemu straży pożarnej i zarządzania kryzysowego w Kenii

Celem ogólnym – mającego trwać trzy lata i stanowiącego dopełnienie wcześniejszych działań finansowanych przez Polską Pomoc – projektu jest budowa systemu szkolenia zawodowego oraz wyrównywanie dysproporcji w rozwoju struktury i wyszkoleniu straży pożarnej pomiędzy różnymi regionami Kenii. Przedsięwzięcie skierowane jest do obszarów nie objętych dotąd wsparciem i zakłada przeszkolenie strażaków z 12–19 kenijskich hrabstw, co zapewniłoby dostęp do lepszej ochrony przeciwpożarowej dla nawet 19 mln osób.

Zaplanowane na 2018 r. w ramach I modułu działania koncentrować będą się na zapewnieniu odpowiedniego zaplecza infrastrukturalnego i opracowaniu kompleksowego programu szkoleń. Kluczowym zadaniem będzie rozbudowa Centralnego Ośrodka Szkolenia Strażackiego w Kiambu. Obecny stan kompleksu umożliwia zapewnienie noclegu jedynie 20 kursantom jednocześnie, a bardzo złe warunki pobytu nie pozwalają na realizację szkoleń dłuższych niż 2–3 tygodnie. Brak większej liczby sal wykładowych stoi zaś na przeszkodzie prowadzeniu równoległych zajęć. Rozbudowa ośrodka umożliwi jednoczesny udział 30 strażaków w pełnowymiarowym, 19-tygodniowym kursie. 

Równie istotnym elementem będzie opracowanie wraz z Narodowym Stowarzyszeniem Strażaków Kenijskich programu szkolenia zawodowego członków straży pożarnej, poprzedzone konsultacjami z szeregiem instytucji: Technical and Vocational Education and Training Authority (TVET), Kenya Civil Aviation Authority (KCAA), Kenya Port Authority (KPA), Kenya Marine Authority (KMA), Kenya Petroleum Refinery (KPR), Kenya Refinery Authority (KRA), National Construction Authority (NCA),  Kenya Wildlife Service (KWS), Kenya Forest Service (KFS), Directorate of Occupational Safety and Health (DOSH), Kenya Council of Emergency Medical Technic (KCEMT) i Kenya Airport Authority (KAA). Gotowy program szkoleń zostanie przedstawiony TVET. Akceptacja projektu przez tę instytucję pozwoli na wydawanie uznawanego przez władze kenijskie dyplomu zawodowego oraz realizację jednolitego cyklu szkoleniowego w całym kraju.

Dofinansowanie projektu ze środków Polskiej pomocy w 2018 r. wyniesie 803 473 zł, a projekt osiągnie wartość 942 073 zł.