Polska pomoc

Polska Prezydencja 2011

Przebieg Przewodnictwa Polski w Radzie UE w obszarze współpracy rozwojowej

Sprawowanie przez Polskę Prezydencji w obszarze współpracy rozwojowej przypadło w okresie, gdy zgodnie z postanowieniami Traktatu z Lizbony polityka rozwojowa pozostała w obszarze kompetencji dzielonych UE i państw członkowskich. Po utworzeniu Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) a także w odróżnieniu od pozostałych dziedzin stosunków zewnętrznych UE (wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa, polityka handlowa, rozszerzenie) za prowadzenie prac Rady UE w obszarze współpracy rozwojowej odpowiada państwo sprawujące Przewodnictwo. Rozwiązanie to nałożyło na Polskę zadania wypracowywania i koordynacji stanowiska UE oraz organizacji prac Rady, prowadzenia grup roboczych i odgrywania wiodącej roli w zakresie organizacji innych wydarzeń. Program Prezydencji wymagał szczegółowych uzgodnień z ESDZ.

Zadania te były realizowane w warunkach nie w pełni jeszcze ugruntowanego, nowego porządku instytucjonalnego UE. W zakresie współpracy z instytucjami UE, w szczególności w relacjach z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych, dokonano istotnego postępu.  

Aktywny sposób prowadzenia Przewodnictwa pozwolił na pełną i skuteczną realizację agendy rozwojowej UE. Doprowadził jednocześnie do znacznego wzmocnienia pozycji Polski w UE jako kraju, który może odgrywać istotną rolę w dziedzinie europejskiej polityki rozwojowej.

Konsekwentna promocja roli demokracji w rozwoju stała się hasłem rozpoznawczym polskiej Prezydencji nie tylko w dziedzinie współpracy rozwojowej. Rola demokracji w rozwoju była głównym tematem Europejskich Dni Rozwoju zorganizowanych w Warszawie razem z Komisją Europejską. Stanowiła także jeden z tematów dyskusji podczas nieformalnego spotkania Ministrów UE ds. rozwoju w Sopocie.

W okresie Przewodnictwa odbyły się posiedzenia dwóch Rad sektorowych dotyczących współpracy rozwojowej: zorganizowane z inicjatywy Prezydencji nieformalne spotkanie Ministrów UE ds. rozwoju w Sopocie (14-15.07.2011 r.) oraz Rada do Spraw Zagranicznych/segment rozwojowy w Brukseli (14.11.2011 r.)

Realizacja zadań

Cele polskiej Prezydencji w obszarze współpracy rozwojowej:

- wypracowanie stanowiska Unii Europejskiej na IV Forum Wysokiego Szczebla ds. efektywności pomocy w Pusanie (29 listopada - 1 grudnia 2011 r.);

- wspieranie dyskusji nt. nowych Wieloletnich Ram Finansowych w zakresie finansowania działań w stosunkach zewnętrznych, w tym w obszarze współpracy rozwojowej;

- zainicjowanie dyskusji nt. wspólnego programowania pomocy UE jako istotnego elementu przyszłej polityki rozwojowej UE;

- realizacja zobowiązań wynikających z relacji UE z krajami AKP - przewodniczenie delegacji UE przez przedstawiciela Prezydencji w randze Podsekretarza Stanu podczas 22 sesji Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego UE - AKP (Lomé, 21-23.11.2011 r.);

- organizacja we współpracy z KE VI edycji Europejskich Dni Rozwoju (Warszawa, 15-16.12.2011 r.).

Minister K. Stanowski uczestniczył w debacie public hearing na temat edukacji globalnej (Parlament Europejski, 30.08.2011 r.). Debacie towarzyszyła zorganizowana przez Polskę wystawa fotografii: „Afryka polskich podróżników i wolontariuszy - edukacja globalna".

Prace grup roboczych - rezultaty merytoryczne

Prace Rady przygotowywane były na forum czterech grup roboczych prowadzonych przez polskich ekspertów: CODEV, ds. AKP, COHAFA, UNCTAD. Przewodnictwo Polski w tym obszarze zaowocowało przyjęciem następujących konkluzji Rady: stanowisko EU na XIII Konferencję UNCTAD (Doha, kwiecień 2012); ws. Raportu Specjalnego Europejskiego Trybunału Obrachunkowego; ws. Raportu Rocznego 2010 nt. polityki rozwojowej UE; ws. realizacji 10 edycji Europejskiego Funduszu Rozwoju (EDF); stanowisko EU na IV Forum Wysokiego Szczebla ds. efektywności pomocy; stanowisko UE na Konferencję Rio +20 (Rio de Janeiro, czerwiec 2012) - wiodącym resortem w tym zakresie było Ministerstwo Środowiska.

W toku prac Grupy roboczej ds. krajów AKP przyjęto szereg decyzji Rady ws. zastosowania tzw. środków właściwych w trybie art. 96 Umowy z Kotonu, decydujących o skali, zakresie i sposobach transferu pomocy finansowej UE wobec Gwinei Konakry, Gwinei Bissau, Fidżi, Zimbabwe i Madagaskaru. Zainicjowano debatę ws. przyszłości współpracy UE z krajami grupy AKP po 2015r. i po 2020r. t.j. wygaśnięciu Umowy z Kotonu.

w górę

Tagi